Menu Close

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΑΠΑΡΙ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΠΑΠΑΡΙ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ

 

«Κανόνα Πίστεως καί εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας Διδάσκαλον, ἀνέδειξέ σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια, διά τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τά ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τά πλούσια, Πάτερ Ἱεράρχα Νικόλαε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν»

 

 

Μέ πλῆθος πιστοῦ Λαοῦ, Ἱερέων καί πρωτίστως μέ τήν παρουσία τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου μας  κ.κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ἑορτάσθη κι ἐφέτος ἡ Μνήμη τοῦ Ἁγίου Νικολάου στό χωριό Πάπαρι Ἀρκαδίας. Στήν Ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ προεξῆρχε ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας, ὁ ὁποῖος καί ὁμίλησε σχετικά μέ τήν Ἑορτή. Ὁ Σύλλογος τῶν Ἁπανταχοῦ Παπαραίων προσέφερε Ἀρτοκλασία, ὅπως κάνει πάντα, μαζί μέ τίς ἄλλες Ἀρτοκλασίες πού προσέφεραν εὐλαβεῖς ἐνορίτες.

Μετά δέ τό πέρας τῆς Ἀκολουθίας, ποτά, ἀναψυκτικά καί γλυκίσματα προσεφέρθησαν ἀπό συμπατριῶτες μας Παπαραίους πού διαμένουν στήν Ἀθήνα. Ἐπίσης, τά μέλη τοῦ Συλλόγου τῶν Ἁπανταχοῦ Παπαραίων προσέφεραν ζεστούς λουκουμάδες σέ ὅλο τό ἐκκλησίασμα,  διακόνημα πού εἶχαν ἀναθέσει σέ εἰδικό κατάστημα.

Εὐχαριστοῦμε τόν Δεσπότη μας γιά τό ἄγρυπνο ἐνδιαφέρον πού δείχνει γιά τήν Μητρόπολή μας καθώς καί γιά τήν παρουσία του στήν Ἐνορία τοῦ χωριοῦ Πάπαρι, τόν Δήμαρχό μας, ὅπως καί πάντας τούς ἐνορίτας, ἱεροψάλτας, δωρητάς καί προσκυνητάς τῆς Πανηγύρεως.

 

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ἐγεννήθη στά τέλη τοῦ 3ου αἰῶνος μ.Χ. στήν πόλη Πάταρα τῆς Λυκίας. Οἱ γονεῖς του, πιστοί χριστιανοί, ἦταν γιά πολλά χρόνια ἄτεκνοι. Θαυμαστό ἦταν τό γεγονός ὅτι βρέφος ἀκόμα ὁ Ἅγιος ἀρνοῦνταν νά θηλάσει, καθ’ ὅλη τήν διάρκεια τῆς ἡμέρας, τίς Τετάρτες καί τίς Παρασκευές. Ἀπό μικρό παιδί ἔδειξε τήν ἀρετή του καί τόν ζῆλο του γιά κάθε τί πού εἶχε σχέση μέ τήν Χριστιανική θρησκεία.

Σέ σχετικά μικρή ἡλικία ἐχειροτονήθη Πρεσβύτερος ἀπό τόν θεῖο του καί Ἀρχιεπίσκοπο Νικόλαο. Ὁ βίος του ἦταν ἀφιερωμένος στήν προσευχή, στήν νηστεία καί τήν ἀγρυπνία. Ἡ μεγάλη ἀγάπη γιά τό ποίμνιό του ἐφανερώθη ὅταν μετά τόν θάνατο τῶν γονέων του ἐμοίρασε ὅλη του τήν περιουσία στούς πτωχούς. Ἡ ἐλεημοσύνη καί ἡ συμπαράσταση σέ κάθε ἀναξιοπαθοῦντα ἦταν γιά τόν Ἅγιο Νικόλαο τρόπος ζωῆς καί ἕνα ἀπό τά βασικά χαρακτηριστικά τῆς προσωπικότητάς του. Πάντα στεκόταν ἀρωγός ὅσων τόν εἶχαν ἀνάγκη, προσπαθώντας ταυτόχρονα οἱ πράξεις του αὐτές νά μήν γίνονται γνωστές. Ἕνα ἀπό τά παραδείγματα τῶν πράξεών του αὐτῶν εἶναι ὅταν βοήθησε τρία νεαρά κορίτσια νά παντρευτοῦν καί ἔτσι νά γλυτώσουν ἀπό τήν πορνεία στήν ὁποία προσπαθοῦσε νά τά ὠθήσει ὁ πατέρας τους, πράξη τήν ὁποία ἔκανε ἔχοντας φτάσει σέ ἀπόγνωση καί μή διαθέτων τά ἀναγκαῖα πρός τό ζῆν.

Ἐκτός ἀπό καλές καί θεάρεστες πράξεις, ὁ Ἅγιος μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ πραγματοποιοῦσε, ἐν ζωῇ ἀκόμα, πολλά θαύματα. Ὅταν κάποια στιγμή εἶχε πάει στούς Ἁγίους Τόπους γιά νά προσκυνήσει, μέ θαυμαστό τρόπο γαλήνεψε τήν φουρτουνιασμένη θάλασσα γλυτώνοντας ἔτσι τό πλοῖο στό ὁποῖο ἐπέβαινε ἀπό βέβαιο καταποντισμό, καί τήν ζωή τῶν συνεπιβατῶν του. Ὅταν ὁ Ἅγιος ἐπέστρεψε στά Πάταρα, ἐξελέγη Ἐπίσκοπος μετά ἀπό Θεία παρέμβαση ὅταν Ἄγγελος Κυρίου ἐστάλη στήν σύνοδο τῶν Ἐπισκόπων. Ἔτσι ὁ Ἅγιος ἔγινε Ἐπίσκοπός τῆς γειτονικῆς πόλεως τῶν Μύρων.

Κατά τήν διάρκεια τῶν μεγάλων διωγμῶν ἐπί Διοκλητιανοῦ καί Μαξιμιανοῦ, ὁ Ἅγιος ἐφυλακίσθη χωρίς οὔτε λεπτό νά σταματήσει νά κηρύττει τόν λόγο τοῦ Θεοῦ. Στό θρόνο τῆς Βασιλεύουσας ἀνέβηκε ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος καί ἔτσι ὁ Ἅγιος ἀνέλαβε ξανά καθήκοντα Ἐπισκόπου. Ἀνάμεσα στίς δραστηριότητές του ἦταν πλέον καί ὁ ἀγώνας κατά τοῦ Ἀρειανισμοῦ. Στήν ἱστορία ἔμεινε τό ράπισμα πού ἔδωσε στόν Ἄρειο κατά τήν διάρκεια τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, πράξη πού τόν ὁδήγησε γιά μία ἀκόμη φορά στήν φυλακή σιδηροδέσμιο. Τό πρῶτο βράδυ αὐτῆς τῆς φυλάκισής του, ἐμφανίστηκαν θαυματουργά στό κελί του ὁ Χριστός καί ἡ Παναγία καί τοῦ ἔδωσαν ἕνα Εὐαγγέλιο καί ἕνα ὠμοφόριο (ἀρχιερατικό ἄμφιο). Τό πρωί ὅταν οἱ φύλακες πῆγαν νά τοῦ δώσουν φαγητό, τόν βρῆκαν νά φορᾶ τό ὠμοφόριο καί νά διαβάζει τό Εὐαγγέλιο. Τό γεγονός αὐτό ἔγινε γνωστό στόν αὐτοκράτορα ὁ ὁποῖος καί ἀποφυλάκισε τόν Ἅγιο ζητώντας του συγγνώμη.

Μερικά ἀπό τά θαύματα πού ἔκανε ἐν ζωῇ ὁ Ἅγιος εἶναι τά ἑξῆς: Ἔσωσε ἀπό τήν πείνα τήν πόλη τῶν Μύρων ἐμφανιζόμενος θαυματουργικά στόν καπετάνιο ἑνός πλοίου πού μετέφερε σιτάρι, πείθοντας τόν νά φέρει τό σιτάρι στούς κατοίκους τῆς πεινασμένης πόλης. Ἕνα ἄλλο θαῦμα ἦταν ὅταν παρουσιάστηκε στόν ὕπνο τοῦ αὐτοκράτορος Κωνσταντίνου καί τοῦ ἐφανέρωσε ὅτι ἦταν ἀθῶοι οἱ τρεῖς ἀξιωματικοί πού κατηγοροῦνταν γιά συνωμοσία. Μέ αὐτόν τόν τρόπο γλύτωσε τήν ζωή τῶν τριῶν αὐτῶν ἀνδρῶν οἱ ὁποῖοι ἔγιναν στήν συνέχεια μοναχοί. Πολλές φορές γλύτωσε θαυματουργικῶς πλοῖα πού κινδύνευαν ἀπό τήν φουρτουνιασμένη θάλασσα. Αὐτός εἶναι καί ὁ λόγος πού ὁ Ἅγιος Νικόλαος θεωρεῖται προστάτης τῶν ναυτικῶν μας. Χαρακτηριστικό εἶναι ὅτι θαυματουργικῶς μεταφέρθηκε σέ ἕνα πλοῖο πού κινδύνευε ἀπό τρικυμία καί τό ὁδήγησε, ὁ ἴδιος κρατώντας τό τιμόνι, σέ ἀσφαλές λιμάνι. Ἕνα ἄλλο θαῦμα του εἶναι ὅταν ἕνας ταξιδιώτης ἔπεσε στήν θάλασσα ἀπό ἕνα πλοῖο καί εἶπε «Ἅγιε Νικόλαε βοήθει μοι», ὁ Ἅγιος τόν μετέφερε θαυματουργικῶς στό σπίτι του. Ὅλα αὐτά τά χρόνια ὁ Ἅγιος δέν ὑπῆρχε δυστυχία πού νά μήν συμπονέσει, ἀδικία πού νά μήν ἐπανορθώσει, διχόνοια πού νά μήν εἰρηνεύσει.

Τό πότε ἀκριβῶς ἐκοιμήθη ὁ Ἅγιος Νικόλαος δέν εἶναι γνωστό. Σίγουρο εἶναι ὅτι τά λείψανα τοῦ Ἁγίου μετά τόν θάνατό του ἐφυλάσσονταν στήν πόλη τῶν Μύρων σέ Ναό πού εἶχε ἀνεγερθεῖ πρός τιμήν του. Κατά τήν παράδοση, ὁ διάβολος μεταμορφωμένος σέ γριά γυναίκα ἔστειλε μέ ἕνα καράβι λάδι γιά τίς ἀκοίμητες κανδῆλες τοῦ τάφου τοῦ Ἁγίου. Μέ αὐτό τό μαγεμένο λάδι εἶχε σκοπό νά κάψει τόν Ναό καί τά λείψανα τοῦ Ἁγίου, μήν ἀντέχοντας τήν δόξα τοῦ Ἁγίου Νικολάου καί τήν τιμή πού τοῦ ἀπέδιδαν οἱ πιστοί. Ὁ Ἅγιος ἐμφανίστηκε στόν καπετάνιο τοῦ πλοίου πού μετέφερε αὐτό τό λάδι καί τοῦ εἶπε νά τό πετάξει στήν θάλασσα. Ὅταν ὁ καπετάνιος ἀκολούθησε τήν ἐντολή τοῦ Ἁγίου, τό λάδι πῆρε φωτιά τή στιγμή πού ρίχτηκε στήν θάλασσα καί ἄρχισε νά στροβιλίζεται.

Ἀπό τήν πόλη τῶν Μύρων, τά λείψανα τοῦ Ἁγίου μεταφέρθηκαν ἀπό τούς σταυροφόρους τῆς πρώτης Σταυροφορίας στό Μπάρι τῆς Ἰταλίας τό 1087 μ.Χ. Στήν πόλη αὐτή βρίσκονται καί τιμοῦνται ἕως σήμερα. Ὁ Ἅγιος Νικόλαος εἶναι ἕνας ἀπό τούς Ἁγίους πού ἀναγνωρίζει καί ἡ Καθολική Ἐκκλησία. Οἱ Ρῶσοι τόν θεωροῦν προστάτη τῆς γεωργίας ἐνῶ, ὅπως ἀναφέραμε πιό πάνω, οἱ Ἕλληνες τόν θεωροῦν προστάτη τῶν ναυτικῶν. Τήν μνήμη τοῦ Ἁγίου Νικολάου τιμοῦμε στίς 6 Δεκεμβρίου.